Begin juni krijg ik een berichtje van Ashley. Ze is zwanger van de tweede, weer een meisje, en wil graag mij er weer bij als geboortefotograaf. Net als bij de eerste (sandrinosgeboortefotografie.nl/geboorte-purmerend/)  Ze is 7 oktober uitgerekend en ik heb nog plek. Altijd zo leuk als je door ouders voor een tweede of derde keer gevraagd wordt om er bij te zijn!

We spreken af dat ik langskom om bij te kletsen en alles te bespreken. De bedoeling is dan dat ze thuis wil gaan bevallen. We blazen de groepsapp weer nieuw leven in en houden zo contact. Alles verloopt prima qua controles. Wel besluiten ze vlak voor de uitgerekende datum om toch naar het ziekenhuis te gaan als de bevalling begint. Voorkeur is Amsterdam en anders Hoorn.

Ontsluiting

Op 10 oktober belt Ashley mij einde van de dag op, dat het begonnen is rond vijf uur. Ze heeft dan 4 centimeter ontsluiting. Omdat het druk op de weg is, wordt voor Zaandam gekozen. Ik wacht niet te lang met die kant op te gaan, omdat het met haar eerste dochter ook best snel ging. Verloskundige Agnes van verloskundigenpraktijk Groei Purmerend, waar ik al eerder bevallingen mee heb gedaan, is erbij en ook zei denkt dat het verstandig is om 18.52 uur dat ik die kant op kom.

Als ik de verloskamer in Zaandam binnenstap, is de sfeer ontspannen. Mark heeft de hele familie op de app, die allemaal nerveus informeert naar de stand van zaken. Ashley wordt gek van het gepiep. Op de geboortedatum 10-10-2019 heeft Ashley al die tijd gehoopt, ze vindt het een mooie datum. Zal hun dochter de tiende geboren worden of wordt het toch de elfde?

Waterballet

De weeën worden pittiger en Ashley heeft veel pijn in haar rug. Er wordt een kruik gemaakt en Agnes masseert haar voeten. ‘Ik was even vergeten hoeveel pijn het doet, bevallen. De spanning op mijn buik is zo groot’, zegt Ashley tussen de weeën door. Ze geeft om 19.35 uur aan dat ze graag wil weten hoe ver ze is. Ze blijkt al op bijna 7 centimeter te zitten. Agnes breekt vervolgens haar vliezen met een enorm waterballet op bed tot gevolg. Gelijk daarna volgt er een heftige wee.

Ashley doet het zo goed en knijpt de spijlen van het bed bijna fijn tijdens het opvangen de weeën. Deze baby gaat op 10 oktober geboren worden, dat mag duidelijk zijn. Ashley vindt het niet meer leuk en weet niet meer wat ze nou wel of niet fijn vindt. ‘Ik heb hier zo geen zin in!’ roept ze.

Navelstreng

Hierna gaat het snel, want om 20.15 uur mag ze al gaan persen en om 20.28 uur wordt hun dochter geboren. De geboorte zelf is pittig, want niet alleen zat de navelstreng om haar hoofdje, ook zat ze vast met haar schouder. Door kordaat ingrijpen van Agnes wordt Mila Evi geboren. Het duurt even voor ze begint te huilen. De spanning en opluchting is voelbaar in de verloskamer, helemaal bij Mark. Geëmotioneerd vallen Ashley en Mark elkaar in de armen als Mila begint te huilen. Pffff, ook ik veeg achter mijn camera snel wat tranen weg en leg de eerste momenten van Mila en haar ouders vast. En wat ik nog niet eerder heb gezien, ook Mila heeft een echte traan die langs haar wang biggelt. Ze huilt met echte tranen, zo lief!

Familie

Mark informeert snel de familie, die niet kan wachten om naar het ziekenhuis te komen. Nadat Ashley wat opgefrist is, komen haar zussen met hun moeder binnen om de kleine Mila te bewonderen. Voor mij een bekende familie, want dit is het vierde kindje dat ik heb mogen vastleggen. Hoe bijzonder is dat! We maken dan ook voor de vierde keer de foto van de trotse zussen en hun moeder. Ook Ashley haar vader komt al snel zijn kleindochter bewonderen.

Intussen kijkt Agnes Mila helemaal na en kleedt Mark haar vervolgens aan. De familie neemt afscheid en Ashley en Mark maken zich klaar om naar huis te gaan. Hoe lekker is dat! Ik loop gelijk met ze mee naar de uitgang en spreek met ze af dat ik de volgende dag naar hun huis kom om de ontmoeting met Mila haar zusje en Mark zijn ouders vast te leggen.

Knuffel

De ontmoeting de volgende dag met Mila haar zus, Yara, verloopt niet helemaal zoals gehoopt. Yara is ziekjes en wil alleen maar tegen naar mama aan kruipen. Wel geeft ze haar zusje nog een knuffel. Ook heeft Yara geen ook voor opa en oma die later binnenkomen. Met rode wangetjes valt ze in slaap bij Ashley op schoot. Ik maak nog wat foto’s van de trotse opa en oma met Mila en laat de familie dan met rust.

Lieve Ashley en Mark, heel veel geluk met zijn vieren en onwijs bedankt dat ik het voor jullie heb mogen vastleggen!

Liefs Sandra