Op 5 juni krijg ik een aanvraag van Mignon of ik nog beschikbaar ben rond 21 november. Ze is zwanger van hun eerste kindje en erg geïnteresseerd in geboortefotografie. We maken een afspraak bij Mignon en Ricardo thuis om kennis te maken.

Ze zitten vol in een verbouwing en kijken nu al erg uit naar de geboorte van hun dochter. Mignon kan al niet meer wachten, maar ze moet nog even! Tijdens het gesprek laten ze al weten dat ze mij er graag bij willen als geboortefotograaf. Superleuk!

Spanje

Als ik in september op vakantie ben, lees ik op Mignon haar insta dat ze is opgenomen in Spanje. Ik stuur haar gelijk een berichtje. Ze had bloedverlies en heeft een aantal dagen in het ziekenhuis in Spanje gelegen. Gelukkig is alles goed. Ze moet het rustig aan doen en naar haar lichaam luisteren.

Ik ben dan ook blij dat ik geen verontrustende updates meer ontvang tot ik weer in het land ben (2 oktober). De laatste controle was ook goed dus het is afwachten tot 21 november.

Plons

Maar dan laat Ricardo op maandagochtend 9 oktober weten dat ze zich klaar gaan maken om naar het Dijklanderziekenhuis te gaan. Mignon had zondag wat vochtverlies wat niks voorstelde, maar vanochtend bij het opstaan had ze een plons. Er zijn geen weeën maar de verloskundige (vk) stuurt ze door naar het ziekenhuis.

Twee uur later laat Mignon weten dat haar vliezen inderdaad zijn gebroken en dat ze aan de ctg ligt. De rest van de dag blijft het relatief rustig op wat harde buiken na en is het afwachten wat er gaat gebeuren. Mag ze weer naar huis, of moet ze toch blijven. Krijgt ze weeën of blijft het bij harde buiken. Ze doen zo min mogelijk inwendig onderzoek ivm infectiegevaar. Gelukkig hoeft ze niet naar een ander ziekenhuis overgeplaatst te worden, er is nog een plekje op de couveuse afdeling. Want de baby is nu 33 plus 6 dagen.

Pijnstilling

Rond 23.00 uur zoek ik nog even contact en is de situatie nog steeds stabiel. Ze gaan proberen te slapen en dat ga ik ook doen. De volgende ochtend laat Ricardo weten dat de weeën regelmatiger en pijnlijker aan het worden zijn. De ontsluiting wordt gemeten als Mignon pijnstilling wil. Ze heeft om de drie minuten weeën, soms iets korter. Mignon wil graag pijnstilling en heeft 3 á 4 centimeter ontsluiting. Ze gaat voor de ruggenprik. Ik besluit die kant op te gaan, je weet maar nooit met een kindje van 34 weken hoe het gaat lopen. En dan ben ik maar met mijn laptop in het ziekenhuis alvast.

Hartslag

Als ik aankom zijn ze net bezig met het zetten van de ruggenprik, dus ik ga bij de koffieautomaat zitten. Even later spiek ik om de hoek en is de pijnstilling gezet. Mignon is er blij mee, want ze had veel pijn. De vk besluit wel een draadje op het hoofdje te zetten om de hartslag beter in de gaten te houden. Mignon vindt het allemaal erg spannend, alles is nieuw voor haar. Maar het gaat toch echt gebeuren, deze kleine meid is klaar voor de wereld. ’10-10 is ook een mooie datum, al had ik 14-10 liever gehad. Dan kennen Ricardo en ik elkaar één jaar.’

Mignon ligt inmiddels aan allerlei slangetjes en apparatuur. ‘Ik had het vooraf niet zo bedacht. Maar zo zie je maar, het loopt altijd anders.’ Daarom is het zo fijn om alles vast te leggen voor haar als geboortefotograaf.

Kruidvat

Als Mignon rechtop gaat zitten, laat de baby merken dat ze dat niet fijn vindt. Haar hartslag dipt en Mignon moet op haar zij gaan liggen. Ze appt haar moeder voor luiers maat 44 die in de aanbieding zijn bij het Kruidvat.

Ze begint meer druk te voelen en de vk meet om 12.12 uur 6 cm. Dat gaat de goede kant op. Haar temperatuur is ook goed, 37.7. Als Mignon op haar andere zij gaat liggen, dipt de hartslag van de baby zo erg dat de gynaecoloog erbij wordt gehaald. Vooralsnog is er geen reden tot ongerustheid, want als Mignon weer op haar andere zij gaat liggen herstelt de baby goed. Ze moet op haar linkerzij blijven liggen, dat is duidelijk.

Dieper

Mignon zit nu op 7 cm en dat merk ze ook. Ze voelt meer druk onder en ze wordt zelf ook onrustiger. Ze dommelt even weg, maar wordt dan weer wakker van de strakke bloeddrukmeter. De vk van de nieuwe dienst komt kennismaken met Mignon en Ricardo, want de dagdienst gaat naar huis. Zij constateert dat de baby dieper is ingedaald en dat Mignon op 9 cm zit, met een klein randje nog. De weeën worden ook weer sterker en Mignon moet ze weer wegzuchten. Nog heel even wachten tot de baby dieper is ingedaald en er volledige ontsluiting is. Spannend, hoe laat zou ze geboren gaan worden?

De spanning neemt toe. Ricardo houdt de vorderingen op het bord bij. Mignon voelt de baby steeds dieper komen en de vk gaat om 17.34 uur weer kijken. ‘Hopelijk zien we haartjes en en is het volledig open’, zegt de vk. Maar toch zit er nog een klein randje, waarop ze besluit een klein beetje weeënopwekkers erbij te doen. Ze houden goed in de gaten hoe de baby daar op reageert.

Ontsluiting

Mignon krijgt steeds meer pijn en Ricardo ondersteunt haar waar hij kan. Intussen krijgen wij nog snel wat avondeten. We hebben het nog niet op, of Mignon heeft volledige ontsluiting en mag gaan persen rond 18.10 uur. En dan gaat het snel, want de baby vindt dit stukje absoluut niet leuk. Haar hartslag dipt enorm, waarop de vk besluit om de gynaecoloog erbij te roepen voor het geval dat. Ook de kinderarts met twee co-assistenten komen de kamer in, in afwachting van de geboorte. De spanning neemt bij iedereen zichtbaar toe. De vk besluit een knip te gaan zetten, want de baby moet geboren gaan worden.

De knip blijkt bij de volgende perswee nog niet genoeg te zijn, dus de gynaecoloog  wordt ingezet voor de vacuümpomp middels de kiwi. Om 18.40 uur wordt een prachtig meisje geboren met de naam Zowy. Ze huilt gelijk waarop we allemaal opgelucht adem halen. Ze is mooi roze. Nadat Ricardo de navelstreng heeft doorgeknipt neemt de kinderarts Zowy over, om na te kijken. Ze doet het goed en ademt zelfstandig. Ze wordt in de couveuse gelegd en samen met Ricardo verhuizen we naar de andere afdeling, waar Zowy verder wordt nagekeken. We laten Mignon achter, wat vreemd voelt. Gelukkig gaat het met haar ook goed en is ze in goede handen.

Infuus

Op de couveuseafdeling wordt Zowy nagekeken en gewogen: 2395 gram. Via een sonde krijgt ze haar eerste voeding binnen. Ricardo blijft constant bij zijn dochter en is nog steeds emotioneel over wat er allemaal is gebeurd. Logisch, het was ook best spannend zo op het laatst. Maar wat doet Zowy het goed voor haar 34 weken! Ze ademt zelfstandig en ligt tevreden in haar open couveuse.

Ik ga even kijken hoe het met Mignon is en haal mijn spullen op van de kamer. Mignon zit te eten als ik binnenkom en is nieuwsgierig hoe het met Zowy gaat. Niet veel later wordt Mignon herenigd met Ricardo en Zowy. Eindelijk kan ze haar dochter goed bewonderen. En ze mag haar op bed vasthouden. Wat een heerlijk moment voor beiden. Alles moet nog even landen bij Mignon, maar ze is zo blij dat het erop zit.

Emoties

Het is tijd om de ouders te bellen om langs te komen. En die staan niet veel later in de kamer. Vol emoties want ook voor hen waren het lange spannende dagen. Ze bewonderen Zowy en maken gelijk foto’s met hun mobiel.

Nadat de familie weg is is het de beurt aan Ricardo om met zijn dochter huid op huid te buidelen. Ik blijf foto’s schieten, zo mooi. En zo fijn dat alles goed gaat.

Ook de dagen erna doet Zowy het supergoed. Via de app houden we contact en krijg ik foto’s door. Precies een week later mag Zowie al naar huis, zo snel! Nu kan het grote genieten echt gaan beginnen.

Lieve Mignon en Ricardo, ik ben zo blij dat ik erbij kon zijn voor de geboortefotografie en dit mooie moment voor jullie heb mogen vastleggen. Jullie zijn een prachtig gezin, geniet van elkaar!

Liefs Sandra

Sandrinos Geboortefotografie