Op 13 september krijg ik een mail van Marliz dat ze zwanger is van de tweede en dat ze mij er weer heel graag bij willen hebben op 18 maart. Dan is ze uitgerekend. Hun dochtertje Nina heb ik in 2019 ter wereld zien komen in het ziekenhuis in Zaandam. Ik weet nog goed dat ik Nina in mijn armen kreeg toen Marliz flauw viel in de badkamer en Sylvester er snel naar toe rende.
We maken een zoom afspraak om alles weer door te nemen, want het is alweer even geleden. Marliz en Sylvester krijgen nu een jongetje en ze hoopt thuis in bad te bevallen. Uiteraard met haar zus Ilse als verloskundige aan haar zijde, net als bij Nina. Marliz hoopt dat Nina er ook bij kan zijn, zelf wil Nina dit graag. ‘Ik hoop op een snellere bevalling dan bij Nina. We gaan het zien. Ik ben
nog steeds zo blij met de foto’s en het verhaal.’
Bennie Baksteen
In aanloop naar de uitgerekende datum houden we contact. Alles gaat goed met Marliz en de baby, die als werknaam Bennie Baksteen heeft gekregen van het kinderboek. Op 11 maart hebben we contact via de whatsapp en laat Marliz weten dat ze donderdagavond gaan proberen om te strippen in de hoop dat met volle maan de baby wordt geboren. Nina kwam ook met volle maan, zelfs een bloedmaan. Komende vrijdag is het volle maan en maansverduistering dus extra bijzonder.
Die donderdagavond laat Marliz weten dat ze is gestript en 2 cm ontsluiting heeft. Het lijkt wel rustig, dus afwachten en duimen maar. Die vrijdagochtend appt ze dat het niet heeft geholpen helaas. Hij zit nog wel lekker bij Marliz.
Vliezen gebroken
De volgende dag belt Sylvester om 10.45 uur op dat de vliezen van Marliz zojuist zijn gebroken door Ilse. Het is nu afwachten of er weeën komen. Ik krijg Ilse ook nog even aan de telefoon en het is inderdaad afwachten. Helaas heeft de baby in het vruchtwater gepoept dus het wordt sowieso naar het ziekenhuis. Duimen dat de weeën vanzelf op gang gaan komen! En die komen heel snel, want ik krijg van Ilse niet veel later een telefoontje dat ik die kant op kan komen. Het gaat opeens snel. Ze vertrekken naar Hoorn en ik maak me ook snel klaar om die kant op te gaan. Als ik voor het stoplicht bij het ziekenhuis sta, belt Sylvester of ik er al bijna ben. Want het gaat hard. Ik vraag of ik nog de parkeergarage in kan of mijn auto voor de deur moet zetten. Aan Marliz op de achtergrond te horen neem ik geen risico. Het is heel rustig voor de deur en alle invalideplekken zijn vrij. Ik neem de gok.
Bad
Ik ren door de gangen en tref in verloskamer 19 Marliz in bad aan. Het is duidelijk dat ze al ver in de bevalling zit. Sylvester zit naast het bad en houdt constant haar hand vast. Ilse kijkt toe en moedigt haar zus liefdevol aan. Niet veel later komt de buurvrouw en goede vriendin erbij, die zelf over drie weken moet bevallen. Zij straalt één en al rust en liefde uit en zou een prima doula zijn.
Marliz heeft het zwaar, maar vangt zo beheerst haar weeën op. Ze heeft een fantastisch team om zich heen die haar ondersteunt waar kan. Muziek staat op, af en toe onderbroken door reclame. Marliz is alert genoeg, want bij sommige liedjes zegt ze: ‘Nee, niet deze. Ik wil niet dat mijn kind op dit nummer geboren wordt’. Ook steekt ze tussen een pijnlijke wee nog even haar tong uit naar mij en lacht erbij. Marliz heeft alles in de gaten.
Hartslag
Rond 13.00 uur geeft Marliz aan dat ze het gevoel heeft dat ze moet poepen. Ze mag van Ilse al mee drukken en ze zit op handen en knieën in het bad. ‘Als het lukt, druk maar mee’, zegt Ilse. ‘Wat denk je dat ik aan het doen ben?’, roept Marliz. Net als bij de geboorte van Nina heeft Marliz dezelfde hartslag op het einde als ‘Bennie’. We zien haartjes verschijnen in de spiegel en Ilse
roept de verloskundige van het ziekenhuis erbij, voor het laatste stukje, Liesje. Zij kijkt mee op de ctg en ziet dat Bennie het niet fijn meer fijn. ‘Haal eens diep adem Marliz, voor je baby. Maar dat lukt haar niet, ze kan niet meer de persweeën wegzuchten. Liesje geeft aan dat de baby nu echt eruit moet. En dan wordt om 13.16 uur een wolk van een zoon geboren in bad.
Huilen
Liesje laat Bennie even zwemmen door de benen van Marliz, die haar zoon uit bad pakt. Hij hangt wat slapjes in haar armen en huilt niet, waarop Liesje aangeeft dat Marliz in zijn gezicht moet blazen. Na een paar keer pakt Liesje de baby op en geeft hem wat tikken op zijn billen, om hem zo te stimuleren. Doordat zijn navelstreng om zijn nek zat, had hij het niet fijn meer op het laatst en
moest hij geboren worden. Wat een heerlijk geluid als hij begint te huilen. Marliz krijgt hem weer in haar armen en kan nu opgelucht naar Davi Dre kijken, want zo heet hun zoon. Liesje wil Marliz uit bad hebben in verband met het bloedverlies en de placenta en Marliz wil ook graag uit het vervuilde bad. Aan Sylvester de eer om de navelstreng door te knippen, waarna hij met zijn zoon mag buidelen als Marliz uit bad wordt geholpen.
Op bed wordt al snel de placenta ook geboren en wordt Marliz gelijk gehecht. Dan heeft ze dat ook maar gelijk gehad. Davi Dre wordt intussen gewogen en tikt maar liefst 4380 gram aan. Marliz en Sylvester bellen daarna Nina op, die met opa en oma in Amsterdam is. Ze komen snel naar het ziekenhuis toe. Nina komt stralend de verloskamer in en loopt gelijk naar Sylvester die met Davi Dre in zijn armen zit. Ze bekijkt vol liefde naar haar broertje en geeft haar moeder een dikke kus.
Aankleden
Nina kan niet wachten tot ze haar broertje op schoot mag hebben en dat gebeurt ook gelijk. Zo lief hoe ze trots naar hem en de camera kijkt. Want net als haar moeder heeft Nina alles door. Even ongemerkt een foto maken is lastig. Daarna mag ze samen met tante Ilse Davi Dre nakijken en aankleden. Het mutsje wat Davi Dre op heeft noemt Nina ‘hoedje’, zo lief. “Wat een lange nagels heeft broertje, en hij heeft nog geen tanden.’
Nina is benieuwd naar de buik van Marliz en samen gluren ze onder de dekens. Dat haar moeder bloot in bed ligt, daar vindt Nina wel wat van. ‘Ik wil dat je een onderbroek aantrekt’, zegt ze. Marliz kan er niet over uit dat deze bevalling zo anders is gegaan dan die van Nina, waar ze 24 uur mee bezig is geweest. ‘Van vliezen breken om 10.35 uur naar een baby om 13.16 uur. Bizar! Dat
voelt wel heel anders aan. Al ben ik wel beurs van beneden haha’. Ook de ouders van Marliz zijn geëmotioneerd en kunnen niet bevatten dat het zo snel is gegaan. De vader van Marliz pinkt een traantje weg, wat hij nooit doet volgens Marliz.
Melk
De eerste flesjes melk drinkt Davi Dre gulzig op. Nadat Nina en haar opa en oma afscheid hebben genomen, gaat Marliz lekker onder de douche en trekt daarna haar Nijntje pyjama aan. Het is tijd om het gelukkige gezin met rust te laten. Ze zullen nog wel even in het ziekenhuis moeten blijven, aangezien Davi Dre gezien zijn gewicht op suiker geprikt moet worden. De eerste meting is al goed, dus de kans dat ze morgen lekker naar huis kunnen is groot.
Ik neem afscheid van ze en ben heel blij dat alles goed is gegaan. Qua timing voor mij perfect, want ik kan nu naar het feestje van een hele goede vriendin van mij.
Lieve Marliz en Sylvester, wat was het weer fijn om bij jullie te zijn. Een eer om bij de geboorte van jullie tweede kindje te zijn als geboortefotograaf. Geniet van elkaar en alle geluk!
Liefs Sandra
Sandrinos Geboortefotografie
